شکرکنان زبان زبان سجده کنم خدای را

از دل خویش بوی این می شنوم که دلبری

دام رهم کند دگر جعد عبیر سای را

مفتی عشقم اردهد رخصت سجده بتی

صبر نماند وقت کز همه کس برآورد

گریه های های من ناله وای وای را

باز فتاده در جهان شور که کرده محتشم