غم صحرائیان دارم که غافل گیری گردون

برین در می کشند امشب جهان پیما سمندی را

به سرعت می برند از باغ ما سرو بلندی را

به صحرا می برد از شهر بند صید بندی را

سپهرم مایه بازیچه خود کرده پنداری

که باز از گریه ام درخنده دارد نوشخندی را