چه پردلی که حمایت کند سپاهی را

نشانده شام غمت گرد دل سپاهی را

که دست نیست بدان هیچ پادشاهی را

پناه صد دل مجروح گشته کاکل تو

جز آن جمال که خال تو نصب کرده اوست

که داد مرتبه خسروی سیاهی را

به نیم جان چه کنم با نگاه دم دمش