کاورد عشق بر سر من لشکر بلا

دست قضا به مژده کلاه از سرم ربود

چون می نهاد بر سر من افسر بلا

آن دم هنوز قلعه مه دم حصار بود

بر کوهکن ز رتبه مقدم نوشته اند

نام بلا کشان تو در دفتر بلا

تا بنده بود بی تو بدغ جنون اسیر