بس که از یاران هم دردان جدا افتاده ایم

می رسیم از گرد راه اینست راه آورد ما

در هوای شمع رویت قطره های اشک گرم

دم به دم بر چهره می بندد ز آه سرد ما

گشته است از بی کسی همدرد ما

با گیاه شور پرور فرقت باران نکرد

آن چه هجران کرد با جان بلا پرورد ما