دوش آن وحشی شمایل محتشم را دید و گفت

حسبتا لله به باد نیستی ده گرد ما

گرد از جمعیت دلها بر آرد بی درنگ

چون ز گرد ره شود پیدا سوار فرد ما

باز پیدا گشت مجنون بیابان گرد ما