گرد تکلیف نگشتم از آن رو که نبود

پر ز خوناب جگر ساغر و پیمانه ما

مرغ طبعش طیران داشت چو بر اوج غرور

پیش او بود عبث ریختن دانه ما

لایق پادشهی بزم گدایانه ما

محتشم چرخ گدای در ما گشتی اگر

شدی آن گنج روان ساکن ویرانه ما