غارت گر عشق تو رد قافله جان ها

ای کعبه مشتاقان دریاب که بر ناید

مقصود من گم ره از طی بیابان ها

جان رخش طرب تازد چون ولوله اندازد

شد در ره او جسمم با آن که ز خوبان بود

این کشتی بی لنگر پرورده طوفان ها

آن ابر کرم کز فیض مشتاق خطا شوئیست