تا قضا بازار حسنت گرم کرد از دست تو

بسته باشد در میان آتش سوزنده آب

خانه ها در بادخواهد شد چه از دریای چشم

خیمه ها بیرون زند خیل سرشگم چون حباب

آنقدر در آتش افتادم که افتاد از حساب

بحر اشک من که در طوفان دم از خون می زند

گر سحاب انگیز گردد خون ببارد از سحاب