ریت از هم پیکرم تا چند پی در پی مرا

آنقدر در آتش افتادم که افتاد از حساب

بحر اشک من که در طوفان دم از خون می زند

گر سحاب انگیز گردد خون ببارد از سحاب

ماه سیمائی چو سیماب افکند در اضطراب

محتشم مرغ دلم تا صید آن خون خواره شد

صد عقوبت دید چون گنجشک در چنگ عقاب