محتشم مرغ دلم تا صید آن خون خواره شد

گر سحاب انگیز گردد خون ببارد از سحاب

ریت از هم پیکرم تا چند پی در پی مرا

ماه سیمائی چو سیماب افکند در اضطراب

صد عقوبت دید چون گنجشک در چنگ عقاب