عکست که ای کرده در آب ای محیط حسن

در مشق با کشیدن زلف تو مشگ ناب

بس نقش خامه زیر و زبر گشت تا از آن

نقشی چنین ز دقت صانع شد انتخاب

می بیندت مگر که دل و دارد اضطراب

در عالمی که رتبه حسن از یگانگیست

نه آینه است عکس پذیر از رخت نه آب