دیده گریان سینه بریان تن گدازان دل کباب

همچو شمعم هست شبها بی رخ آن آفتاب

بسته شد از چار حد بر من در وصلش که هست

دل غمین خاطر حزین تن در بلاجان در عذاب

در زمین و آسمان دارند ز آب و تاب او