محتشم را دم آبی چو ز تیغت دادی

به سر انگشت خیال از رخ او طرف نقاب

تو که داری سر شاهنشهی کشور دل

فکر ملک دل ما کن که خرابست خراب

دم دیگر به چشانش که ثوابست ثواب