چو پر آشوب سواری که به شادی نرسید

دایم این خانه خرابست ازین خانه خراب

رعشه نخل وجودم نگذارد که به چشم

آشیان گرم کند طایر وحشی وش خواب

فتنه را پا به زمین چون تو نهی پا برکاب

خواه چون شمع بسوزان همه را خواه بکش

که خطای تو ثوابست و گناه تو ثواب