تا خجالت ز سگانت نبرم بعد از قتل

فتنه را پا به زمین چون تو نهی پا برکاب

خواه چون شمع بسوزان همه را خواه بکش

که خطای تو ثوابست و گناه تو ثواب

استخوانم به بیابان عدم کن پرتاب

کر به جرم نگهی بی گنهی سوختنی است

بیش ازین نیز مسوزش که کبابست کباب