هزارش مصلحت درهر تغافل کردنست امشب

رخش در غیر و چشم التفاتش در من است امشب

بتی کز غمزه هر شب دیگری را افکند در خون

نگاهی کرد و دانستم که چشمش برمنست امشب

تن و جانم فدای نرگس غماز او بادا