پیش آن بت همه در رشته آهست امشب

دی گریبان رد حسن مه کنعانی بود

از صفا تابده پنجه ماهست امشب

دوشم از عشق نهان هر گوهر راز که بود

به نظر بازی من گرنه گمان برده چرا

کار چشمش همه دزدیده نگاهست امشب

بهر ضبط من مجنون که کهن سلسله ام