ز چهره شاهد مقصود را نقاب انداخت

فلک ز بد مددیها تمام یاران را

چو دست بست گلیم مرا در آب انداخت

زمانه دست من اول به حیله بست آن گه

به جنبشی که نمود از نسیم کاکل او

هزار رشته جان را به پیچ و تاب انداخت

گرفت محتشم از ساقی غمش جامی