چشم زخم عجبی از تو مرا دورانداخت

دور بر بسترم از هجر تو رنجور انداخت

من که سر خوش نشدم از می صد خمخانه

به یکی ساغرم آن نرگس مخمور انداخت

آن که در کشتن من دست اجل بست به چوب