مژده پرسش او بس که به دل شور انداخت

آن که در کشتن من دست اجل بست به چوب

ناوکی بود که آن بازوی پرزور انداخت

رنج را از تن مایل به اجل دور افکند

ساخت بر گنج حیات دو جهانم دُرنامنه

به عیادت چو گذر بر من رنجور انداخت

از دل جن و بشر شعله غیرت سر زد