ساخت بر گنج حیات دو جهانم دُرنامنه

ناوکی بود که آن بازوی پرزور انداخت

رنج را از تن مایل به اجل دور افکند

مژده پرسش او بس که به دل شور انداخت

به عیادت چو گذر بر من رنجور انداخت

از دل جن و بشر شعله غیرت سر زد

از گذاری که سلیمان به سر مور انداخت