به عیادت چو گذر بر من رنجور انداخت

رنج را از تن مایل به اجل دور افکند

مژده پرسش او بس که به دل شور انداخت

ساخت بر گنج حیات دو جهانم دُرنامنه

از دل جن و بشر شعله غیرت سر زد

از گذاری که سلیمان به سر مور انداخت

کلبه محتشم از غرفه مه برد سبق