از دل جن و بشر شعله غیرت سر زد

مژده پرسش او بس که به دل شور انداخت

ساخت بر گنج حیات دو جهانم دُرنامنه

به عیادت چو گذر بر من رنجور انداخت

از گذاری که سلیمان به سر مور انداخت

کلبه محتشم از غرفه مه برد سبق

تا بر او پرتوی آن طلعت پرنور انداخت