محتشم یافت که فهمیدی و خاطر خوش یافت

که مرا دید به پهلوی تو و ز حسرت سوخت

شعله آتش سودای رقیبم امشب

گشت معلوم زداغی که به آن رحمت سوخت

غیر کم حوصله چون داغ پی غیبت سوخت