وای برجان اسیران تو گر دریابند

آه انجم شررم شمع هزار انجمن است

این چه غمزه است که چشم تو ز بی باکی او

مست و خنجر کش و عاشق کش مردم فکنست

از نگه کردنت آن شیوه که مخصوص منست

محتشم تا بودت جان مشو از دوست جدا

کاین جدائی سبب تفرقه جان و تن است