منسوخ کن حسن دلارام زلیخاست

کان زلف مشوش دگر آلوده گرد است

دل کز خرد و صبر و سکون صاحب خیل است

از تفرقه عشق تو فرداست که فرداست

عشق تو که آرام ربای زن و مرد است

ای دل حذر از بادیه عشق که چون باد

سرگشته در آن ناحیه صد بادیه گرداست