ز من چه سرزده ای سرو نوش لب که دگر

کجاست مرد که بازار امتحان تیز است

دلم ز وعده شیرین لبی است در پرواز

که یاد کوه کنش به ز وصل پرویز است

سرت گران و حدیثت کنایه آمیز است

منه فزونم ازین بار جور بر خاطر

که پیک آه گران خاطر سبک خیز است