که کمر بسته او صد مه زرین کمر است

گشت دیر آمدن صبح وصالم گوئی

که شب هجر مرا صبح قیامت سحر است

مژده ای دل که به قصد تو مهی بسته کمر

غیر میرد به تو هرگاه قرینم بیند

این چو فرخنده قران های سعادت اثر است

تیغ بر کف چو کنی قصد سرمشتاقان