کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 117

سپردش بدو روزگاری دراز

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 114

    ز گیتی سواری مرا پیشه کن

    #
  2. 115

    نگه کرد گازر سواری تمام

    #
  3. 116

    عنان پیچ و اسپ افگن و نیک نام

    #
  4. 117

    سپردش بدو روزگاری دراز

    انتخاب‌شده
  5. 118

    بیاموخت هرچش بدان بد نیاز

    #
  6. 119

    عنان و سنان و سپر داشتن

    #
  7. 120

    به آوردگه باره برگاشتن

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 117 از «بخش ۲ - چو بیگاه گازر بیامد ز رود...» است.