در جهان خاکی که هرگز ترنگردد جز با اشک

طبع شیرین بشکفد کاین کار فرهاد من است

دادن از روی زمین خاک بنی آدم به باد

کمترین بازیچه طفل پریزاد من است

گر نشان جویند ازان خاک غم آباد من است

آن که پای مرغ دل می بندد از روی هوا

طبع سحرانگیز وحشی بند صیاد من است