اعجاز عشق بین که تمنای هندویی

در دل به صد شکفتگی نرد خسرو است

زندان هجر او چه طلسمی است کاندران

نه طاقت نشست و نه راه بدر رو است

پاینده دار نام شهنشاه غزنو است

معلوم قدر دانه اشک تو محتشم

جائی چنان که خرمن جانها به یک جواست