قالب تهی فتاده و پیمانه پر شده است

رگهای جانم از گره غم به ذکر هجر

چون رشتهای سجه صد دانه پر شده است

عشاق را به دور تو از باده حیات

گردد مگر به وصف تو مقبول اهل طبع

دیوان محتشم که ز افسانه پر شده است