مدهوش پاس بستر خوابت که بوده است

دوری که اقتضای غضب کرده طبع می

شیدای سر خوشانه عتابت که بوده است

دوری دگر که کرده شلاین زبان تو را

چون محتشم نبوده به گرد درت دوان

مخصوص خدمت از همه بابت که بوده است