من ز در بیرون و اهل بزم اندر پیچ و تاب

هجر می گوید بلی اما بامداد منست

می گریزد صید از صیاد یارب از چه رو

دایم از من می گریزد آن که صیاد منست

کان پری را چشم بر در گوش برداد منست

امشبم محروم ازو اما بسی شادم که غیر

این گمان دارد که او در وحدت آباد منست