دندان ز لعل و خال بتان محتشم بکن

ای چشم پر در این همه عرض خزانه چیست

ابرست در تراوش و صبح است در طلوع

ساقی دگر برای تعلل بهانه چیست

تو مرغ دیگری هوس آب و دانه چیست