بر درگهت که نقد دو عالم نثار اوست

ما عاشقیم و در خور ما غیر درد نیست

می ریزم از دو دیده به یاد تو اشک گرم

شبها که همدمم به جز آه سرد نیست

ما را ز انفعال به جز روی زرد نیست

جمعند وحشیان همه بر من همین دل است

آن وحشی که با من صحرانورد نیست