جمعست خاطرم که به کوی تو فرد نیست

تهمت کش وصالم و در گرد کوی تو

جز گرد کوچه بهر من کوچه گرد نیست

هرچند دل رفیق غم و درد و محنت است

شبها به دوستان چو خوری باده یاد کن

از محتشم که یک نفسش خواب و خورد نیست