خود را به عمد به هرچه می افکنی به خواب

یک دل حریف این همه حسن و جمال نیست

از سادگی دمی ز تو صد لطف می کنم

خاطر نشان خود که تو را در خیال نیست

ز افسانه منت اگر امشب ملال نیست

برداشتست بهر نثار تو چشم ما

چندان گوهر که در صدفت احتمال نیست