که یک عالم حریف کودکی نیست

دلم از دست طفلی ترک سر کرد

که بی آسیب تیغش تارکی نیست

نه از غالب حریفیهای حسن است

در وارستگی در قلزم عشق

مجو کاین بحر مهلک را تکی نیست

اگر مرد رهی راه فنا پوی