این لطفهای دم به دم از من دریغ داشت

اغیار را به عشوه شیرین هلاک کرد

وز کینه زهر چشم هم از من دریغ داشت

صد بار سرخ شد دم تیغش به خون غیر

با مدعی که لایق بیداد هم نبود

صد لطف کرد و یک ستم از من دریغ داشت

من جان فشاندم از طمع بوسه ای بر او