دیده گریان شد که او هم خانه تنها نداشت

حسن لیلی جلوه گر در چشم مجنون بود و بس

ظن مردم این که لیلی چهره زیبا نداشت

دوش چون پنهان ز مردم می شدی مهمان دل

ای معلم هر جفا کان تندخو کرد از تو بود

پیش ازین گر داشت خوی بد ولی اینها نداشت

شد به اظهار محبت قتل من لازم بر او