محتشم دیروز در ره یار را تنها چو دید

ورنه تیغ او سر خونریز من قطعا نداشت

بر دل ما صد خدنگ آمد ز دستش بی دریغ

آن چه می آید ز دست او دریغ از ما نداشت

خواست حرفی گوید از یاری ولی یارا نداشت