کاندر شباب قد من زار خم گرفت

بردوش آن قدر دل من بار غم گرفت

بی طاق ابروی تو که طاق است در جهان

چندان گریست دیده که این طاق نم گرفت

تا ملک حسن بر تو گرفت ای صنم قرار