ملک سخن که تیز زبانان گذاشتند

آتش ز گرمی سخنم در قلم گرفت

عید است و هرکه هست بتی را گرفته دست

امروز نیست بر من مست ای صنم گرفت

بار دگر به تیغ زبان محتشم گرفت