غلطان به خاک بر سر راهش مرا چو دید

یکباره دل ز بی دل خود بر گرفت و رفت

رو دروبال کرد مرا اختر مراد

کان مه پی رقیب بد اختر گرفت و رفت

دامن کشان ز من ره دیگر گرفت و رفت

گفتم عنان بگیر دلم را که می رود

آن بی وفا عنان تکاور گرفت و رفت