دنبال آن نگار ستمگر گرفت و رفت

یک نکته گفتمش که ز من بشنو و برو

صد نکته بیش بر من ابتر گرفت و رفت

دل هم که خوی با ستم عشق کرده بود

ای محتشم بسوز فراق این زمان بساز

کان افتاب سایه ز ما برگرفت و رفت