این ابتر بود که نامد دگر آن آفت جان

گرهی بر سر آن زلف معنبر زد و رفت

داغدار تو چنان ساخت که سوزش نرود

زان تعافل که برین سوخته اختر زد و رفت

که ره محتشم بی دل ابتر زد و رفت