به دیار دل ما نامه بری آمد و رفت

وقت را وسعت آمد شد اسرار نبود

آن قدر بود که پیک نظری آمد و رفت

قدمی رنجه نگردید ز مصر دل او

محتشم سیر نچیدم گل رسوائی او

کاشنایان به سرم پرده دری آمد و رفت