که برده دل ز تو ای دلبران شهر فدایت

کدام سرو ز سنبل نهاده بند به پایت

غم که کرده خلل در خرام چابکت ای گل

ز رهگذر که در پاخلیده خارجفایت

سیاست که ز اظهار عشق کرده خموشت